ដល់វេលាដែលត្រូវសារភាព

អ្ហេៗ ! កុំច្រឡំថាខ្ញុំដល់ពេលសារភាពស្នេហា ស្នេហ៍ហឺត អីណា៎ ! អត់មានទេ ! ហេស ហេស !!!
ក្នុងកំឡុងតែមួយខែកន្លះទៀតប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំនឹងប្រឈមមុខជាមួយភាពអត់ការងារធ្វើហើយ។ ពិតជាកំសត់ណាស់ខ្ញុំ ហ៊ិក ហ៊ិក ហ៊ិក !!! :’( ។ ម្ដងនេះខ្ញុំត្រូវតែភ្លក្សរសជាតិ អារឿងអត់ការងារធ្វើហ្នឹងវាយ៉ាងម៉េចដែរ? ដេកផ្ទះស៊ីបាយកកម្ដងមើល៎ វាយ៉ាងម៉េចទៅដែរ? ហេស ហេស ហេស ! ទោះជាការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្ញុំវាមិនត្រឹមត្រូវក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែរីករាយនឹងទទួលយកដែរ ព្រោះវាគំនិតដែលផុសចេញពីខួរបង្កងរបស់ខ្ញុំ៕

ដំណោះស្រាយងាយៗ

បើយើងមិនហ្វឹកហាត់ខួរក្បាលឱ្យទម្លាប់គិតច្រើនទេ នោះយើងនឹងខ្ជិលបន្តិចម្ដងៗ ដល់យូរៗទៅស្អីក៏គិតមិនចេញដែរ។ តែបើខួរក្បាលយើងអន់ ទោះជាខំគិតដល់បែកញើសគូទទៀតក៏វាមិនខ្មេះដែរ។ អីចឹងធ្វើម៉េចបានត្រូវ? យោបល់ខ្ញុំគឺថា មិនបាច់គិតមិនបាច់ស្អីទេ ! ទៅជក់វិញវាគ្រាន់បើជាង៕

ដំណើរដូចគ្នា មូលហេតុខុសគ្នា

បុរសពីរនាក់ដើរបញ្ច្រាសទិសគ្នា ក្នុងដំណើរប៉ាក់ខ្ញើកៗដូចគ្នា ។ ពេលមកដល់ជិតគ្នា បុរស ម្នាក់ចង្អុលជើងពិការរបស់ខ្លួន ៖
-សង្គ្រាមឈូងសមុទ្រពែរ្ស៍ឆ្នាំ១៩៩១ កាល១៧ឆ្នាំមុន!
បុរសម្នាក់ទៀតងក់ក្បាលសម្ដែងកាយវិការអាណិតអាសូរ រួចចង្អុលជើងស្ដាំរបស់ខ្លួន ដែល កំពុងដើរបង្ហើបកែងខ្វើកៗ ៖
-ជាន់អាចម៍ឆ្កែកាលបីនាទីមុន!

ដកស្រង់ពីកាសែតកោះសន្តិភាព

ថតជាមួយយុវជនមានអនាគត

ពេលនេះបានភ្លឺភ្នែក

កាលដើមខ្ញុំមិនដែលខ្វល់់រឿងគ្មានលុយចាយ អត់បាយស៊ីស្អីទេ ព្រោះថារាល់ថ្ងៃតែងតែមានលុយចាយ បាយមានស៊ីស្រាប់។ សូម្បីតែខ្ញុំរៀនដល់ថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាហើយក៏ដោយ ក៏មិនដែលទៅឈឺក្បាលអារឿងអីចឹងៗដែរ។ តែពេលនេះបានញាក់សាច់។ ក្រោយពីខ្ញុំបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាមក ពុកខ្ញុំក៏ចូលនិវត្តន៍ ដូច្នេះស្ថានភាពគ្រួសារក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែប្រួល វាមិនដល់ថ្នាក់គ្មានអង្ករច្រកឆ្នាំងនោះទេ  តែប្រាក់ចំណូលសម្រាប់គ្រួសារអត់មានច្រើនដូចមុនទេ គឺរំពឹងតែផលដែលបានមកពីចម្ការបន្តិចបន្ទួចប៉ុណ្ណឹង។ ដល់ចឹងទៅខ្ញុំត្រូវតែចែករំលែកប្រាក់ខែដែលខ្ញុំរកបានពីចំណេះដឹងកំប៉ិកកំប៉ុករបស់ខ្ញុំ។  ខ្ញុំជាមនុស្សចាយលុយខ្ជះខ្ជាយណាស់ ដល់ពេលនេះខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឈឺក្បាលហើយ ពេលខ្លះសូម្បីតែឈឺហើយក៏គ្មានលុយទៅពេទ្យដែរ។ ហេស ហេ ! ស្ដាប់ទៅវាកម្សត់ណាស់… ពេលខ្លះទៅខ្ចីលុយអាពួកម៉ាកចាយ ដល់បើកប្រាក់ខែយកទៅសងពួកវាវិញអស់ ដល់យូរៗទៅលែងហ៊ានខ្ចីពួកវា គិតរកវិធីលក់របស់ដែលខ្លួនមានចាយម្ដង… ។ នេះបានហៅថាចោលម្សៀត។ ខ្ញុំអត់បានបន្ទោសខ្លួនឯងថាខ្ជិលរៀនអីនោះទេ ព្រោះថាខ្ញុំហាក់ដូចជាបានប្រឹងអស់លទ្ធភាពទៅហើយ។ មិត្តភក្ត្រស្គាល់គ្នាភាគច្រើនគេទៅរៀននៅបរទេសអស់ ដោយឡែកតែខ្ញុំ នៅអង្គុយកំប៉ុកវាយDataធ្វើការបែកញើសគូទ។ ឯអ្នកមិនដឹងគេស្ដាប់មើលទៅបែបហំណាស់ ព្រោះបានធ្វើការក្នុងម៉ាស៊ីនត្រជាក់ អង្គុយមុខកុំព្យូទ័រ ការពិតគឺអាចមន៍គោសោះ។ ដល់ខ្មាស់មិត្តភក្ត្រពេកទៅចង់តែគេចមុខឱ្យបាត់ទេ មិនហ៊ានជួបមុខគេ វាខ្មាស់គេ ចង់តែយកគូទមកធ្វើមុខទេ។  ស្មុគ្រពេកគិតថាជក់បារីឱ្យវាបាត់ក្រពុលមុខ ដល់ពេលបើកថតតុអស់បារីជក់ទៀត នេះបានហៅថារហេមរហាម។ ហាស ហាស !!! មុនៗឱ្យតែកើតទុក្ខតែងតែជួបមិត្តនៅស្រុកគេChatថ្លែងទុក្ខសោកប្រាប់គេ ដល់យូរៗទៅគេជ្រិញ ឈប់ថ្លែងប្រាប់គេមកស្រែកជំទាលក្នុងBlogម្ដង។ អានេះគេហៅថាដូរស្ទីល កុំឱ្យវាដដែលៗពេក៕

គន្លឹះពិសេសធ្វើឱ្យបន្លែល្អ

ស្រីស្អាតម្នាក់នាងចូលចិត្តដាំបន្លែបង្ការនៅចម្ការក្រោយផ្ទះជាប្រចាំ។
ថ្ងៃមួយនាងឃើញចម្ការអ្នកកំលោះក្បែរផ្ទះម្នាក់ដុះលូតលាស់ល្អខុសប្លែកពីធម្មតា
ពិសេសប៉េងប៉ោះផ្លែធំៗនិងទុំក្រហមពេញដើម។
-នាងក្រមុំ ៖ បងមានវិធីអ្វីបានជាដាំដើមប៉េងប៉ោះល្អៗខ្លាំងម្លេះ ប្រាប់ខ្ញុំបន្តិចបានទេ?
-កំលោះ ៖ វិធីដាំគ្មានអ្វីច្រើនទេ គឺគ្រាន់តែរៀងរាល់ព្រឹកខ្ញុំដើរស្រាតសម្លៀកបំពាក់ដើរកាត់ក្នុងចម្ការ
ពួកផ្លែប៉េងប៉ោះវាខ្មាសអៀនក៏នាំគ្នារីកធំៗគ្រប់ដើមតែម្ដង។
មួយសប្ដាហ៍ក្រោយមក អ្នកកម្លោះក៏បានចូលមកដើរមើលចម្ការនាងក្រមុំវិញម្ដង។
-កំលោះ ៖ ឥឡូវនេះផ្លែប៉េងប៉ោះនាងរីកធំៗល្អទេ?
-នាងក្រមុំ ៖ អត់ទេ នៅតែដដែលហ្នឹង ! ប៉ុន្តែបងឯងមកមើលផ្លែតាសក់ផ្អរវិញ
ក្រោយពីខ្ញុំអនុវត្តដូចបងមកស្រាប់តែរីកធំនិងវែងៗខុសប្លែកធម្មតាតែម្ដង៕

ដកស្រង់ចេញពីកាសែតកោះសន្តិភាព

តូចមែនពិត តែក៏មាន…

កាលខ្ញុំនៅរៀនវិទ្យាល័យលោកគ្រូគីមីវិទ្យាខ្ញុំគាត់និយាយរឿងប្រាប់ពួកថ្នាក់ខ្ញុំថា ៖
មានថ្ងៃមួយនោះគាត់កំពុងបង្រៀន ស្រាប់តែមានសិស្សម្នាក់លើកដៃឡើង ហើយក្រោកឈរភ្លែត។
គាត់គិតថាសិស្សនោះវាឆ្ងល់អ្វីដែលគាត់កំពុងបង្រៀនហើយ គាត់ក៏ត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីឆ្លើយនូវសំនួររបស់វា។ ភ្លាមនោះវាក៏ផ្ដើមនិយាយថា
-លោកគ្រូៗ មើលអាមួយនេះ តូចសោះវាចេះស្រលាញ់ស្រី !
សិស្សគ្រប់គ្នាសើចគឹល ក្មេងប្រុសម្នាក់នោះដោយខ្មាស់គេពេក វាក៏ឱនមុខចុះ ហើយមុខវាឡើងក្រហម។
ឃើញសភាពការណ៍ដូច្នេះគ្រូខ្ញុំក៏តបសម្ដីទៅវាវិញ
- អើ ! ត្បិតតែវាតូចមែនពិត តែវាក៏មាន បេះដូង ដែរ !

ងាប់ទៅល្អជាង !

បុរសម្នាក់មានជំងឺ គាត់ក៏ទៅពិគ្រោះជំងឺជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិត។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិតសួរគាត់នូវសំនួរមួយចំនួន
-លោកមានប្រពន្ធហើយឬនៅ?
-បាទ ! នៅទេ !
-ចុះលោកមានទៅខូចខិលនៅខាងក្រៅឬអត់?
-បាទ ! អត់ទេ !
-ចុះលោកមានផឹកស្រាឬអត់?
-បាទ ! ស្រាខ្ញុំមិនដែលផឹកទាល់តែសោះ !
-ចុះ បារីវិញ មានជក់ឬអត់?
-បាទ ! បារីហ្នឹង មិនដែលទេ សូម្បីមួយដើម !
-យី ! លោកឯងអីក៏ចម្លែកម្លេះ ! ស្រាមិនផឹក ស្រីមិនបៀត បារីមិនជក់ ! មិនដឹងជាកើតមករកស្អីទេ ! ងាប់ទៅវិញទៅល្អជាង !

សម្បត្តិមនុស្ស មានស្រីនិងស្រា សម្បត្តិទេព្ដា មានធូបនិងទៀន ឯសម្បត្តិព្រះនិព្វាន មានតែក្ដាមឈូសនិងចេតិយប៉ុណ្ណោះ ! ហេស ហេស !!!
ខ្ញុំនិយាយលេងទេ ខុសត្រូវអីកុំប្រកែរប្រកាន់ ! ហេស ហេស !!!

ភ្នាក់ងារឯកជន

មានអ្នកជំនួញម្នាក់មានបំណងរៀបការជាមួយលេខាស្រីរបស់គាត់ ដែលមានអាយុតិចជាងគាត់ដល់ទៅ២០ឆ្នាំ។
ដោយមិនច្បាស់ក្នុងចិត្តថានាងជាស្រីមានប្រវត្តិល្អឬអត់ គាត់ក៏ជួលភ្នាក់ងារឯកជនម្នាក់ឱ្យស៊ើបប្រវត្តិរបស់នាង។ បីថ្ងៃក្រោយមក ភ្នាក់ងារស៊ើបការមកជួបគាត់ដល់ផ្ទះ ខណៈពេលដែលគាត់រង់ចាំដោយអន្ទះសារ។
-យ៉ាងម៉េចហើយការងារខ្ញុំ ?
-បាទ ! គឺថា នាងមានប្រវត្តិល្អណាស់ មិនដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយបុរសណាទេពីមុនមក ! តែឥឡូវនេះនាងចាប់ផ្ដើម មិនសូវស្រូលហើយ !
-មិនស្រួលយ៉ាងម៉េច ?
-នាងចាប់ផ្ដើមមានទំនាក់ទំនង ជាមួយបុរសម្នាក់ដែលមានអាយុច្រើនជាងនាងរាប់សិបឆ្នាំឯណោះ ! មិនតែប៉ុណ្ណឹងទេ អាបុរសម្នាក់ហ្នឹងថែមទាំងជាអ្នកជំនួញពូកែរបោកប្រាស់ទៀតផង !

នេះបានចំជាកំពូលអ្នកស៊ើបការមែន ! ហេស ហេស !!!

ពងមាន់អាំង

សព្វថ្ងៃនៅទីក្រុងភ្នំពេញមានគេលក់ ពងមាន់អាំងជាហូរហែរតាមដងផ្លូវដោយ ពពាយនាយថា ‹ពង…មាន់…អាំង…ផ្សំគ្រឿង…ពិសេស…មានរសជាតិ…ឈ្ងុយឆ្ងាញ់…›។ គាប់ជួនថ្ងៃមួយមានរទេះសេះបរកាត់។ សេះឮគេពពាយនាយបែបនោះ ស្មានថាគេឌឺដងដាក់ខ្លួន ព្រោះស្ដាប់ច្រឡំ ‹…ផ្សំគ្រឿង… ពិសេស…› ទៅជា ‹…ផ្សំគ្រឿង… ពីសេះ…›។ សេះគិតថា ‹យី ! អានេះ ! ពងរបស់វាសោះ បែរជា យកឯងមកផ្សំគ្រឿង ! មិនអីទេអ្ហែង !›។ គិតហើយ សេះក៏ស្រែកទៅវិញ ‹ពងសេះអាំង…ផ្សំគ្រឿង…ពីមាន់…មានរសជាតិ…ឈ្ងុយឆ្ងាញ់…›៕

ឱ្យស្រឡះអីចឹងទៅ អាពូកែរឌឺដងឱ្យគេ !