ដំណើរដូចគ្នា មូលហេតុខុសគ្នា
បុរសពីរនាក់ដើរបញ្ច្រាសទិសគ្នា ក្នុងដំណើរប៉ាក់ខ្ញើកៗដូចគ្នា ។ ពេលមកដល់ជិតគ្នា បុរស ម្នាក់ចង្អុលជើងពិការរបស់ខ្លួន ៖
-សង្គ្រាមឈូងសមុទ្រពែរ្ស៍ឆ្នាំ១៩៩១ កាល១៧ឆ្នាំមុន!
បុរសម្នាក់ទៀតងក់ក្បាលសម្ដែងកាយវិការអាណិតអាសូរ រួចចង្អុលជើងស្ដាំរបស់ខ្លួន ដែល កំពុងដើរបង្ហើបកែងខ្វើកៗ ៖
-ជាន់អាចម៍ឆ្កែកាលបីនាទីមុន!
ដកស្រង់ពីកាសែតកោះសន្តិភាព
ពេលនេះបានភ្លឺភ្នែក
កាលដើមខ្ញុំមិនដែលខ្វល់់រឿងគ្មានលុយចាយ អត់បាយស៊ីស្អីទេ ព្រោះថារាល់ថ្ងៃតែងតែមានលុយចាយ បាយមានស៊ីស្រាប់។ សូម្បីតែខ្ញុំរៀនដល់ថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាហើយក៏ដោយ ក៏មិនដែលទៅឈឺក្បាលអារឿងអីចឹងៗដែរ។ តែពេលនេះបានញាក់សាច់។ ក្រោយពីខ្ញុំបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាមក ពុកខ្ញុំក៏ចូលនិវត្តន៍ ដូច្នេះស្ថានភាពគ្រួសារក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែប្រួល វាមិនដល់ថ្នាក់គ្មានអង្ករច្រកឆ្នាំងនោះទេ តែប្រាក់ចំណូលសម្រាប់គ្រួសារអត់មានច្រើនដូចមុនទេ គឺរំពឹងតែផលដែលបានមកពីចម្ការបន្តិចបន្ទួចប៉ុណ្ណឹង។ ដល់ចឹងទៅខ្ញុំត្រូវតែចែករំលែកប្រាក់ខែដែលខ្ញុំរកបានពីចំណេះដឹងកំប៉ិកកំប៉ុករបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំជាមនុស្សចាយលុយខ្ជះខ្ជាយណាស់ ដល់ពេលនេះខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឈឺក្បាលហើយ ពេលខ្លះសូម្បីតែឈឺហើយក៏គ្មានលុយទៅពេទ្យដែរ។ ហេស ហេ ! ស្ដាប់ទៅវាកម្សត់ណាស់… ពេលខ្លះទៅខ្ចីលុយអាពួកម៉ាកចាយ ដល់បើកប្រាក់ខែយកទៅសងពួកវាវិញអស់ ដល់យូរៗទៅលែងហ៊ានខ្ចីពួកវា គិតរកវិធីលក់របស់ដែលខ្លួនមានចាយម្ដង… ។ នេះបានហៅថាចោលម្សៀត។ 
ខ្ញុំអត់បានបន្ទោសខ្លួនឯងថាខ្ជិលរៀនអីនោះទេ ព្រោះថាខ្ញុំហាក់ដូចជាបានប្រឹងអស់លទ្ធភាពទៅហើយ។ មិត្តភក្ត្រស្គាល់គ្នាភាគច្រើនគេទៅរៀននៅបរទេសអស់ ដោយឡែកតែខ្ញុំ នៅអង្គុយកំប៉ុកវាយDataធ្វើការបែកញើសគូទ។ ឯអ្នកមិនដឹងគេស្ដាប់មើលទៅបែបហំណាស់ ព្រោះបានធ្វើការក្នុងម៉ាស៊ីនត្រជាក់ អង្គុយមុខកុំព្យូទ័រ ការពិតគឺអាចមន៍គោសោះ។ ដល់ខ្មាស់មិត្តភក្ត្រពេកទៅចង់តែគេចមុខឱ្យបាត់ទេ មិនហ៊ានជួបមុខគេ វាខ្មាស់គេ ចង់តែយកគូទមកធ្វើមុខម្ដងវិញ។ ស្មុគ្រពេកគិតថាជក់បារីឱ្យវាបាត់ក្រពុលមុខ ដល់ពេលបើកថតតុអស់បារីជក់ទៀត នេះបានហៅថារហេមរហាម។ ហាស ហាស !!! មុនៗឱ្យតែកើតទុក្ខតែងតែជួបមិត្តនៅស្រុកគេChatថ្លែងទុក្ខសោកប្រាប់គេ ដល់យូរៗទៅគេជ្រិញ ឈប់ថ្លែងប្រាប់គេមកស្រែកជំទាលក្នុងBlogម្ដង។ អានេះគេហៅថាដូរស្ទីល កុំឱ្យវាដដែលៗពេក៕
