ទិត-សកល

បាត់ដំបង ទឹកដីកំណើត

ហេតុអ្វី? ខែ វិច្ឆិកា 16, 2009

រៀបជា សំណុំឯកសារ ក្នុង៖ ពិតឥតប្រឌិត — BaaBoo @ 4:25 ល្ងាច

សូម​អភ័យទោស​ទុកជាមុន​បើ​មាន​ពាក្យ​មិន​គប្បី។

ហេតុអ្វី​បាន​ថា​ឆ្កែ​គួរអោយ​ស្រលាញ់​ជាង​មនុស្ស​ប្រុស?

- ឆ្កែ​នឹក​ដល់​អ្នក​ពេល​អ្នក​មិន​នៅផ្ទះ
- ឆ្កែ​ដឹង​កំហុស​វា​ពេល​វា​ធ្វើ​ខុស
- ឆ្កែ​មិន​និយាយដើម​មិត្តភក្តិ​របស់​អ្នក
- អ្នក​អាច​បង្គាប់បញ្ជា​ឆ្កែ​បាន
- ឆ្កែ​វា​ដឹងថា​មិត្តភក្តិ​របស់​វា គ្មាន​សិទ្ធិ​ចូលមកក្នុង​ផ្ទះ​ទេ
- ពេល​អ្នក​ចាស់​ទៅ វា​មិន​បោះបង់​អ្នក​ទៅរក​ម្ចាស់​ថ្មី

ហេតុអ្វី​បាន​ថា ឆ្កែ​គួរអោយ​ស្រលាញ់​ជាង​មនុស្ស​ស្រី?

- ឆ្កែ​មិនចេះ​និយាយ​ច្រើន
- ឆ្កែ​មិនចេះ​ដើរ​ទិញ​របស់​ផ្តេសផ្តាស
- ឆ្កែ​មិនចេះ​ងរង៉ក់​ដាក់​អ្នក
- ឆ្កែ​មិនដែល​ចង់បាន​កាដូ​ក្នុង​ថ្ងៃបុណ្យ​ផ្សេងៗ
- ឆ្កែ​អត់​ទោស​អោយ​អ្នក ពេល​អ្នក​លួច​ទៅលេង និង​ឆ្កែ​ផ្សេង
- ឆ្កែ​សប្បាយចិត្ត​ពេល​ទិញ​ត្រឹម​បាយ​ឆា​មក​ផ្ញើ​វា​ដោយ​មិន​ទាមទារ​រហូតដល់​ទៅ​ហេម​បឺ​ហ្គឹ ឬ​ភី​សា
- ឆ្កែ​នៅតែ​រីករាយ​ស្វាគមន៍​អ្នក​ទោះជា​អ្នក​ចូល​ផ្ទះ​យប់​ជ្រៅ ឬ​ដាច់​យប់


ខ្ញុំមិនបានចាំថាតើខ្ញុំយកអត្ថបទនេះមកពីណាទេ។

 

មួយណាជារបស់ខ្ញុំ? ខែ វិច្ឆិកា 13, 2009

រៀបជា សំណុំឯកសារ ក្នុង៖ រូបពិតៗ — BaaBoo @ 3:07 ល្ងាច

ក្នុងចំណោម Monitor ទាំងបីនេះ មានមួយជារបស់ខ្ញុំ។ ក្រៅពីក្រឡេកមើលឈ្មោះ File របស់រូបទាំងបីនេះ តើប្រិយមិត្តអាចដឹងទេថា មួយណាជារបស់ខ្ញុំ?

 

ជាប់អន្ទាក់ ខែ វិច្ឆិកា 13, 2009

រៀបជា សំណុំឯកសារ ក្នុង៖ រូបពិតៗ — BaaBoo @ 12:59 ល្ងាច

IMG_0011

មិននឹកស្មានថាបាប៊ូខ្ញុំមានថ្ងៃនេះសោះ…..

 

ហាមយកគ្រឿងផ្ទុះចូល ខែ វិច្ឆិកា 10, 2009

រៀបជា សំណុំឯកសារ ក្នុង៖ កំប្លែង — BaaBoo @ 11:27 ព្រឹក

ពួក​ទាហាន​ជើងចាស់​មួយក្រុម​មាន​គ្នា​ប្រាំមួយ​នាក់​នាំគ្នា​ចូល​ហាង​ផឹកស៊ី​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។ ពេលទៅដល់​ច្រកចូល…
អ្នកយាម៖ សុំទោស​បង ! ក្នុង​ភោជនីយដ្ឋាន​នេះ​គេ​មិនឱ្យ​យក​អាវុធជាតិផ្ទុះ​ចូល​ទេ​បង។
មេក្រុម៖ យី​ប្អូនប្រុស ក្រុម​ខ្ញុំ​នេះ​មិនដែល​ឱ្យ​កាំភ្លើង​ឃ្លាត​ពី​ខ្លួន​មួយ​វិនាទី​ណា​ទេ។
អ្នកយាម៖ អីចេះ​ទៅ​ចុះ ! បងអាច​យក​ចូល​ទៅបាន តែ​បង​ត្រូវ​ទុក​គ្រាប់​វា​ទាំងអស់​នៅទីនេះ។ បង​យកតែ​កាំភ្លើង​ចូលទៅ​បាន​ហើយ។
មេក្រុម៖ អើ ! មើល៎​ពួក​អ្ហែង ! ដោះ​បង់គ្រាប់​ចេញមក ហើយ​ប្រមូលយក​ឱ្យ​ប្អូន​ខាង​ណេះ​ទុក​ទៅ !
កូនចៅ៖ បាទ​លោកនាយ !!!!

រួចរាល់​គេ​ក៏​នាំគ្នា​ដើរ​ចូលទៅ។ ស្រាប់តែ​ពេលនោះ​នៅសល់​កូនទាហាន​មួយ​នៅ​អេះអុញៗមិន​ព្រម​ចូល។ ឃើញ​ដូច្នេះ​មេក្រុម​ស្រែក​ឱ្យ។
មេក្រុម៖ អ្ហែង​នៅចាំ​ស្អី​ទៀត​ម៉េច​មិន​ចូលមក៎ !
កូនទាហាន៖ បាទ​លោកនាយ ! ខ្ញុំ​នៅសល់​គ្រាប់បែក​មួយ​គ្រាប់​ទៀត ចាំ​ខ្ញុំ​ដោះយក​គ​ន្លឺះ​វា​សិន ហើយ​ទុកឱ្យ​បង​សន្តិសុខ​គាត់​ជួយ​ទុកឱ្យ។

ថា​ហើយ​គាត់​ដក​គ​ន្លឺះ​គ្រាប់​បែកចេញ ហើយ​ហុច​ឱ្យ​សន្តិសុខ​កាន់ រួច​ផ្ដាំ៖ ‹ខ្ញុំ​យកតែ​គ​ន្លឺះ​វា​ចូល​ទេ ឯ​គ្រាប់បែក​បង​ឯង​ជួយ​ទុកឱ្យ​ខ្ញុំ​ផង​ណា៎ ! កាន់​ឱ្យ​ជាប់ កុំ​លែងដៃ​ឱ្យសោះ ពេលចេញ​មកវិញ​ចាំ​ខ្ញុំ​យក›៕